Saarlooswolfhond.org
Waarom deze domeinnaam geclaimd?
In eerste instantie hoefde ik niet zo nodig een homepage of website (ik verken het internet vanaf 1994).
Tevens vond ik het niet zo nodig dat er meer ruchtbaarheid aan dit ras werd gegeven, want dat werkt meestal niet positief,
en ik had al fotos en tekst geleverd aan de site van Digi http://honden.digi.nl/rassen/herders/saarloos.htm
Totdat in 1998 Dieng naar de eeuwige jachtvelden ging, toen besloot ik dat er iets meer over moest blijven dan alleen wat foto's in een plakboek.
Dit is een site over en voor de SaarloosWolfhond, maar voor mijzelf meer voor Bromo Dieng en Gentle.
Wij waren op zoek naar honden die dicht bij de natuur stonden en we hadden al eens naar een Husky gekeken.
In 1987 kwamen we terug uit Indonesië en zagen op Schiphol iemand staan met 2 mooie honden van ongeveer 7 maanden oud en een beetje wolfachtig uiterlijk.
Even gepraat met deze man en toen wisten we van het bestaan van een Saarlooswolfhond.
We zijn toen terechtgekomen in Helmond bij mevrouw Zwart, en hebben daar 2 pups gekocht.
We hadden de voorkeur voor 2 grijze honden maar toen het nest geboren werd kregen we 2 bruine want er waren te weinig grijze.
Het was een nest van 11 pups, en onze honden gaven wij de namen Bromo en Dieng (vulkanen op Java)
Bromo was de baas over het hele nest, als hij ging eten moest de rest wachten en het lukte hem zelfs om zijn moeder te imponeren.
Dieng kwam meer achteraan in de hiërarchie van het nest.
Bromo en Dieng, of zoals ze voluit heten, Luna Bromo Zwart van Helmond en zijn broer Lobo Dieng Zwart van Helmond mochten we op komen halen toen ze +/- 7 weken oud waren, deze eer viel te beurt aan mijn vader en mijn vrouw.
Op de dag van vertrek in Helmond besloot Bromo om nog een zwemles te nemen in de vijver, dit beviel hem toch niet zo goed.
Tijdens de reis naar hun nieuwe onderkomen besloot het tweetal maar om de auto van mij vader, onder te poepen en kotsen dus mijn vader was erg blij met die twee.
Omdat ze toch wel honger hadden gekregen na deze autorit hebben we ze maar goed te eten gegeven, maar ook gelijk onze eerste les geleerd want ze bleven eten, dus voortaan op rantsoen.
Toen ze opgroeide hebben ze binnen in huis eigenlijk niks gesloopt, maar in de tuin des te meer maar ja het is dan ook hun tuin.
Stelen zoals de “dief” hebben ze maar 1 keer gedaan. Dieng heeft een keer een flink stuk kaas van tafel gestolen en opgegeten, en Bromo 1 keer een pak gevulde koeken alleen liep hij daar eerst mee naar zijn matje waar Dieng lag en hadden wij het dus al afgepakt.
Als wij thuis zijn dan mogen ze gaan en staan waar ze willen maar het liefst waren ze buiten en als Dieng dan toch naar binnen kwam dan bleef Bromo alleen buiten liggen.
Toen ze jong waren hadden ze erg veel interesse in tuinieren er is heel wat verplant en gesnoeid door de heren.
Als we iets nieuws wilden planten dan probeerden we dat zo te doen dat ze niets in de gaten hadden maar dit lukte maar zelden.
Wij hebben ooit eens getracht om wat kleine plantjes bamboe weg te zetten die hebben ongeveer een 2 uur gestaan totdat die twee naar buiten gingen en ze met de grond gelijkgemaakt werden.
Het was niet dat ze uit wilden breken want als ze dat perse gewild hadden was het wel gelukt.
Er hebben midden in het gazon twee jonge fruitbomen gestaan maar die zijn systematisch om zeep geholpen en hebben dus nooit enig fruit gedragen, ze houden namelijk niet van fruit die twee, wel van konijnen.
Sjakie was totaal niet geïnteresseerd in konijnen en ging dus niet mee op jacht met die twee maar bleef netjes naast ons lopen, wat die twee maar erg vreemd vonden.
Het lukte Bromo wel eens om een konijn te pakken te krijgen en hij kwam dan niet eerder terug naar ons totdat er niet veel meer van het konijn over was.
Dieng liep altijd wel met Bromo mee maar gaf na een tijdje toch op zodat Bromo altijd de winnaar was. Bromo was ook nog steeds de baas.
Bromo is ook erg geïnteresseerd in katten, andere honden daar in tegen kunnen zijn interesse niet wekken daar “staat hij boven”. Dieng ging meestal wel op vreemde honden af.
Naarmate ze ouder werden kwam er ook ieder voorjaar een strijd om de heerschappij waarbij Bromo altijd als winnaar uit de strijd kwam, maar Dieng werd er wel sterker van want hij bleef proberen om het leiderschap over te nemen.
Ik ben wel eens met hem naar de dierenarts moeten gaan om zijn lip te hechten die hing van zijn neus tot bij zijn oog los.
Zo erg is het gelukkig maar 1 keer geweest meestal bleef het bij wat verbaal geweld tegen elkaar. Dit duurde meestal een week of 4 en dan was alles weer geregeld voor een jaar, maar de pot jodium staat altijd klaar.
Ondanks hun strijd ieder jaar, hielpen ze elkaar wel als dit nodig was want Sjakie (de Briard) kwam nog regelmatig op visite.
Op een gegeven moment dacht Sjaak dat hij de baas kon spelen bij ons in de tuin. Nou daar dachten Bromo en Dieng toch geheel anders over. Op dat moment werkte de broers perfect samen en als ik niet had ingegrepen was het slecht afgelopen met Sjaak, die van af dat moment niet meer op visite kon komen vanwege zijn dominante gedrag.
Ik denk ook als dit nest na ongeveer 8 jaar weer bij elkaar was gekomen dat Dieng behoorlijk in de rangorde zou zijn gestegen, hij heeft zich al die jaren staande moeten houden tegen Bromo.
Toen Dieng 11 was is hij ziek geworden en volgens de dierenarts was er niks meer aan te doen, dus na nog 3 maanden aan sukkelen heb wij een van de moeilijkste beslissingen in ons leven moeten nemen, en Dieng een spuitje laten geven.
Wij zaten erg met Bromo in, want wat zou die gaan doen als hij na 11 jaar ineens zijn broer kwijt zou zijn.
We hebben toen besloten dat Bromo er bij moest zijn toen Dieng zijn spuitje kreeg.
Nou Bromo was erbij en keek er nog niet eens naar.
We zijn vertrokken bij de dierenarts met Bromo en hebben nooit aan hem gemerkt dat hij zijn broer miste.
Bromo heeft natuurlijk al eerder iets aan Dieng gemerkt en had waarschijnlijk zijn plan al getrokken.
Al lijkt het soms wel eens moeilijk om Gentle op zijn rug te leggen het lukt hem nog steeds.
Gentle is nu bijna 3 jaar en wordt steeds sterker en Bromo krijgt een beetje last van zijn rug en gaat soms een confrontatie met Gentle uit de weg, maar als hij het echt zat is dan pakt hij hem in zijn nekvel en legt hem op zijn rug.
Maar tegenwoordig slaapt Bromo veel en is hij liever binnen dan buiten.
Soms speelt Gentle in de tuin met ons, of met mijn moeder, en Bromo kijkt toe van af zijn favoriete plek onder een boom, of hij doet nog wel eens even mee.
Bromo is nog steeds de baas?
